Camerabeelden exporteren, ook voor de politie

Zo exporteer je een fragment

1. Vind het moment. Sleep een vak over de plek in beeld waar het gebeurde en je krijgt alleen de fragmenten met beweging in dat gebied. Sneller dan door de tijdlijn scrollen.
2. Bakenen het af. Neem ruim: begin een paar minuten vóór en eindig een paar minuten ná het incident. Wat je weglaat kun je later niet meer toevoegen als het archief verlopen is.
3. Rechtermuisknop, opslaan als. Je kiest waar het bestand heen gaat en of je één camera exporteert of meerdere tegelijk.
4. Controleer het bestand vóór je het verstuurt. Open het even. Een export die niet afspeelt merk je liever nu dan als de rechercheur belt.

Mag je zomaar beelden delen?

Niet zomaar, maar met een reden meestal wel. Camerabeelden zijn persoonsgegevens. Je mag ze delen met politie of justitie als daar een grond voor is — bij aangifte of op vordering. Wat je níet doet is beelden op sociale media zetten of rondsturen in een appgroep, ook niet als je zeker weet wie het is.

Twee praktische regels die altijd gelden: deel niet meer dan nodig (dus knip gericht in plaats van een hele dag mee te sturen) en houd bij wat je gedeeld hebt, met wie en waarom. Alle handelingen in het systeem komen sowieso in het logboek, dus dat deel gaat vanzelf.

Voor de bewaartermijn hanteert de Autoriteit Persoonsgegevens maximaal 4 weken als richtsnoer. Bij een incident mag je de betreffende beelden langer bewaren tot de zaak is afgehandeld — dat is precies waarom je ze apart wegzet zodra er iets speelt.

Bladwijzers: het handigste dat bijna niemand gebruikt

Zie je iets waarvan je denkt “hier komen we nog op terug”, markeer het dan meteen als bladwijzer met een naam en een korte omschrijving. Dat kost 10 seconden.

Het voordeel merk je weken later: je zoekt niet meer op tijd maar op wat je zelf hebt opgeschreven, en je kunt de markering delen met een collega. Bij een incident dat pas later escaleert is dat het verschil tussen 5 minuten en een halve middag.