Er is iets gebeurd: dit doe je in de eerste twee uur

Wat doe je direct na een incident op camera?

Eerst het fragment apart zetten, nog vóór je uitzoekt wat er precies gebeurde. Je archief is niet oneindig: bij vier weken bewaren is die opname over vier weken weg, ook de opname die je nodig had. Markeer het moment, exporteer ruim, en pas daarna ga je kijken.

1. Zet het fragment apart. Nog vóór je uitzoekt wat er precies is gebeurd. Je archief is niet oneindig: bij 4 weken bewaren is de opname over 4 weken weg, ook de opname die je nodig had. Markeer het moment als bladwijzer en exporteer ruim.
2. Neem ruim. Begin een half uur vóór en eindig een half uur ná. Wat je nu weglaat, kun je later niet meer toevoegen. Het interessante zit vaak in de aanloop: wie liep er langs, welke auto stond er al.
3. Neem alle camera’s mee die de route dekken. Niet alleen die ene waarop je het zag. Iemand die langs vier camera’s is gelopen, is vier keer bewijs.
4. Controleer het bestand. Open het even. Een export die niet afspeelt merk je liever nu dan wanneer de rechercheur belt.
5. Schrijf op wat je hebt gedaan. Wie heeft geëxporteerd, wanneer, welke camera’s en welk tijdvak. Het logboek registreert dat al, maar een korte eigen notitie helpt bij het navertellen.

Wat een rapportage bruikbaar maakt

Vier dingen, en ze kosten samen 10 minuten.

Plaats en tijd erbij. Welke camera, waar die hangt, en welke tijdzone de klok aanhoudt. Een beeld zonder plaats en tijd is lastiger te gebruiken.

Twee dingen die je rapportage sterker maken en die er standaard in zitten. Een export kun je beschermen met een wachtwoord én voorzien van een handtekening waarmee je kunt aantonen dat het bestand niet is bewerkt. Bij aanlevering aan politie of verzekeraar is dat tweede het verschil tussen een bestand en een bewijsstuk — al moet je het wachtwoord dan wel meesturen.

En daarnaast het logboek. Elke handeling én elke aanmelding wordt vastgelegd: wie keek wanneer mee, wie exporteerde wat. Als achteraf de vraag komt wie er bij die beelden kon, is dat geen reconstructie maar een uitdraai. Zie beelden exporteren en gebruikers en rechten.

Een korte feitelijke omschrijving. Wat is er te zien, en wat weet je nog meer — wie was er aanwezig, wat is er weg. Geen conclusies, alleen waarnemingen.

Het onbewerkte beeld. Voor politie en justitie is dat de bedoeling: geen balken, geen bewerkingen. Voor intern gebruik kan afschermen juist wel verstandig zijn.

Een spoor dat aantoont dat er niets is veranderd. Het systeem legt alle handelingen vast, en een export kun je van een handtekening voorzien waarmee je kunt aantonen dat het bestand niet is bewerkt. Zie versleuteling.

Wat je mag delen, en met wie

Camerabeelden zijn persoonsgegevens. Delen met politie of justitie mag als daar een grond voor is — bij aangifte of op vordering. Twee regels die altijd gelden: deel niet meer dan nodig, en houd bij wat je met wie hebt gedeeld en waarom.

Wat je niet doet: beelden op sociale media zetten of rondsturen in een appgroep, ook niet met een balk over het gezicht en ook niet als je zeker weet wie het is. Meer daarover in camerabeelden exporteren en AVG en camerabewaking.

Voor de bewaartermijn geldt niet langer dan noodzakelijk. Een vaste termijn van 4 weken bestaat sinds de AVG alleen nog voor gemeenten op openbare plaatsen. Je hebt wel de ruimte om beelden van een incident langer te bewaren tot de zaak is afgehandeld. Dat is precies waarom stap één hierboven stap één is.

Spreek het af voordat je het nodig hebt

De vragen die je op zo’n moment niet wilt uitzoeken: wie mag exporteren, wie beslist over delen, wie belt de verzekeraar, en waar leg je de bestanden neer. Zet dat op één A4 en hang het bij de werkplek.

Wij lopen dat bij oplevering met je door, en we zorgen dat het exporteren niet aan één persoon hangt die op vakantie kan zijn. Zie ook gebruikers en rechten.

“Wij verwijzen je niet door. Als er iets niet klopt, lossen wij het op.”

Sander
adviseur en nazorg